Strona Główna ::: Lokomotywy EP09 ::: Linia 226 ::: Galeria ::: Przezwiska lokomotyw ::: Oznaczenia lokomotyw ::: Księga gości ::: Linki ::: O autorze ::: Kolejowe top



226. Linia: Pruszcz Gdański - Gdańsk Olszynka - Gdańsk Port Północny (ZLK Gdańsk).


Wykaz posterunków ruchu i punktów ekspedycyjnych i kilometraż:

Lp: Posterunek ruchu lub punkt ekspedycyjny: Km początkowy: Km osi: Km końcowy:
1: Pruszcz Gdański (stacja) -0,873 0,000 0,720
2: Gdańsk Św. Wojciech (nieczynny) 4,170 4,170 4,170
3: Motława Most (nieczynny) - - - 7,880 - - -
4: Gdańsk Olszyka (stacja) 8,920 10,320 10,396
5: Wisła Most (posterunek odgałęźny) - - - - - - - - -
6: Gdańsk Port Północny (stacja) 13,106 13,576 15,442



Mapa: tutaj (otworzy się w nowym oknie)

Opis: Linia 226 przeszło szesnastokilometrową, pierwszorzędną, zelektryfikowaną, normalnotorową linią dwutorową o pierwszej kolejności utrzymania. Tor nr 202 jest używany tylko od Portu Północnego do ex- posterunku odgałęźnego Motława Most, gdzie jest połączenie z linią 721. Jeżdżą tędy głównie pociągi rafinerii Gdańskiej z trakcją spalinową. Na końcu składu ciągnięta jest lokomotywa elektryczna. Po przejechaniu przez linię 721 pociąg zostaje "obrócony": czoło lokomotywy znajduje się na od strony Tczewa i w tamtym kierunku udaje się pociąg, a lokomotywa spalinowa wraca łącznicą do rafinerii.
Tor 201 natomiast używany jest w ruchu wahadłowym: pociągi jadą nim do Port Płn. z Pruszcza i odwrotnie.
Na szlaku znajduje się jeden strzeżony przejazd drogowy z rogatkami na stacji Gdańsk Olszynka i klika niestrzeżonych: na kilometrze 7,768 (tylko dla toru 201), 7,903, 8,116 i 11,162 (tylko dla toru 202) uszkodzona jest samoczynna sygnalizacja przejazdowa, w skutek czego zastosowano ograniczenie do 20 km/h. Na kilometrze 11,804 dla toru 202 jest ograniczenie do 40 km/h spowodowane ograniczon widocznością na przejeździe.
Na stacji Gdańsk Olszynka odgałęzia się tor do dużej stacji zakładowej Rafinerii Gdańskiej, a na posterunku Wisła Most znajduje się odgałęzienie do bocznicy Centrozłomu oraz składów węgla i budowlanych.
Na linii prowadzony jest wyłącznie ruch towarowy. Tabor spotykany na tej linii to głównie elektryczne lokomotywy towarowe: serie ET22, ET40, ET42, a także SM42 i ST44. Koleje prywatne, takie jak CTL oraz Lotos Kolej stosują lokomotywy serii Ls800 (SM42), M62 (ST44), TEM2 (SM48) oraz 3E (ET21).

Historia: Pierwsze plany położenia linii z Pruszcza Gdańskiego na tereny obecnego Portu Północnego sięgają lat 30. XX wieku. W związku z budową w latach 1929 - 1936 stacji portowej Danzig Troyl (obecnie Przeróbka) zaistniała potrzeba zwiększenia przepustowości linii, która istniała wówczas. Była to linia ze stacji Danzig Rdz. (Gdańsk Rozrządowy - dzisiejszy Gdańsk Południowy) przez stację Danzig Ohra (Gdańsk Orunia), Strohdeich (stacja Sienna Grobla - tereny dzisiejszego Centrozłomu) do stacji Danzig Troyl, a dalej do Danzig Kaiserhafen (dzisiejszy Kanał Kaszubski) oraz Danzig Holm, czyli na wyspę Ostrów ( ---> mapa z 1938 r.).
Postanowiono wybudować nową linię, która dawałaby możliwość bezpośredniego połączenia Pruszcza Gdańskiego z pominięciem stacji Gdańsk Rozrządowy. Odgałęzienie prowadzić miało od Gdańska Św. Wojciecha do miejsca, gdzie szlak łączyłby się z istniejącą linią (przy moście nad Motławą - przy obecnym posterunku Motława Most). Prace ziemne rozpoczęto już w 1931 roku, lecz rok później zaniechano przedsięwzięcia ze względu na kryzys gospodarczy i o wiele niższe przewozy.
Rozpoczęta inwestycja rozwinęła się pod okupacją nazistów. W 1942 roku wybudowano jednotorową linię od posterunku Gdańsk Św. Wojciech do posterunku Motława Most, a około 1970 roku wybudowano drugi tor od stacji Gdańsk Olszynka do posterunku Wisła Most.
W 1974 roku otworzono Port Północny, przy którym wybudowano stację Gdańsk Port Północny, która służyć miała obsłudze portowej bazy przeładunku węgla. Śląski węgiel przeładowywany jest tam w ogromnej wywrotnicy. W planach była także baza rudowa, lecz nie wbudowano jej ostatecznie. Puste węglarki opróżnione z węgla możnaby było wtedy napełniać rudą, która dostarczana byłaby do hut na Śląsku. Obecnie węglarki z portu wracają próżne.
Do roku 1978 pociągi z Pruszcza Gdańskiego do Świętego Wojciecha poruszały się po jednej tylko parze torów. W celu zwiększenia przepustowości wybudowano 3 tor, w związku z czym pociągu wpuszczane na linię do Portu Północnego były w Pruszczu, a nie w Świętym Wojciechu.
W 1980 wybudowano drugi tor, który rozpoczynał się przy Gdańsku Św. Wojciech, a kończył na stacji Gdańsk Olszynka, gdzie dalej szlak już od około 1970 roku był dwutorowy.
Obecnie jedynym odcinkiem jednotorowym jest praktycznie przejazd przez most nad Martwą Wisłą, gdzie znajduje się ograniczenie do prędkości 20 km/h ze względu na zły stan techniczny obiektu.
W czasach świetności tej linii, prowadzono tu ruch za pomocą DUN (czyli dyspozytorskich urządzeń nastawczych). Nastawnie dysponujące stacji graniczących z odcinkiem urządzeń zdalnego sterowania znajdowały się w Pruszczu Gdańskim i Gdańsku Olszynce, nastawnia odcinkowa urządzeń zdalnego sterowania znajdowała się w Pruszczu Gdańskim.
W latach 80. jeździł pociąg służbowy z Gdańska Głównego do Portu Północnego przez łącznicę 721 złożony z EN57.


źródła:
Opracowanie własne;
Andrzej Massel - Kolej w Gdańsku;
Dodatek 7 do wewnętrznego RJP;